Choć herbata ma swoje korzenie w Chinach, jej podróż do Wielkiej Brytanii rozpoczęła się w XVII
wieku. Pierwsze wzmianki o herbacie w Anglii pochodzą z 1658 roku, kiedy to pojawiła się reklama
herbaty w londyńskiej gazecie. Herbata szybko zdobyła popularność, głównie dzięki królowej
Katarzynie Bragança, portugalskiej księżniczce, która poślubiła króla Karola II w 1662 roku. Katarzyna
była znana ze swojego zamiłowania do herbaty, co znacząco wpłynęło na jej popularność na dworze
królewskim i wśród brytyjskiej arystokracji.

Herbata stała się integralną częścią brytyjskiego życia społecznego. W XVIII wieku herbata była już
powszechnie dostępna, a w XIX wieku pojawił się zwyczaj popołudniowej herbaty (afternoon tea).
Zainicjowała go Anna, księżna Bedford, która wprowadziła ten rytuał w odpowiedzi na popołudniowy
głód między obiadem a kolacją. Popołudniowa herbata stała się okazją do spotkań towarzyskich,
podczas których podawano herbatę z kanapkami, ciastkami i innymi przekąskami.

Innym ważnym elementem jest tzw. high tea, które często mylone jest z popołudniową herbatą. High
tea to bardziej obfity posiłek, podawany późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem, składający
się nie tylko z herbaty i przekąsek, ale także z dań na ciepło, takich jak mięso, ryby czy tarty.

Dziś herbata nadal odgrywa ważną rolę w brytyjskiej kulturze. Pomimo rosnącej popularności kawy,
herbata pozostaje ulubionym napojem wielu Brytyjczyków. Współczesne spotkania przy herbacie
mogą przyjmować różne formy, od eleganckich popołudniowych herbat w luksusowych hotelach po
codzienne przerwy na herbatę w biurach i domach.

Współczesne zestawy do herbaty często obejmują różnorodne rodzaje herbat, od tradycyjnych
czarnych herbat, takich jak Earl Grey czy English Breakfast, po herbaty ziołowe i owocowe. Kultura
picia herbaty ewoluuje, obejmując nowe smaki i trendy, ale duch tradycji pozostaje niezmienny.

Herbata w Wielkiej Brytanii ma także wymiar społeczny. Jest symbolem gościnności i sposobem na
okazanie uprzejmości. Brytyjskie powiedzenie „put the kettle on” (nastaw czajnik) to często pierwsza
reakcja na wizytę gościa czy nagłe zdarzenie, symbolizująca chęć zaoferowania wsparcia i
towarzystwa.

Brytyjska tradycja picia herbaty to więcej niż tylko konsumpcja napoju. To praktyka głęboko
zakorzeniona w historii, kulturze i codziennym życiu Brytyjczyków. Od królewskiego dworu po
współczesne domy, herbata pozostaje istotnym elementem brytyjskiego dziedzictwa, łącząc
pokolenia i różne warstwy społeczne. Picie herbaty to czas na relaks, rozmowę i cieszenie się chwilą –
coś, co każdy może docenić w dzisiejszym zabieganym świecie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *